بانوی طلبه اصفهانی در دفاع از پایان نامه خود بررسی کرد؛

تبیین آثار تربیتی عزتمندی فرزندان در خانواده

شناسه خبر : 124379

1401/04/06

تعداد بازدید : 42

تبیین آثار تربیتی عزتمندی فرزندان در خانواده
طلبه مؤسسه آموزشی عالی حوزوی فاطمه الزهراء(س) اصفهان، از پایان نامه خود با عنوان «آثار تربیتی عزتمندی فرزندان درخانواده با تأکید برآموزه های دینی» دفاع کرد.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، خانم فاطمه مهرورزی، طلبه رشته اخلاق و تربیت اسلامی، مؤسسه آموزشی عالی حوزوی فاطمه الزهراء(س) اصفهان، از پایان نامه خود با عنوان «آثار تربیتی عزتمندی فرزندان در خانواده با تأکید بر آموزه های دینی»، با راهنمایی حجت الاسلام والمسلمین مرتضی سلمانی و داوری حجت الاسلام والمسلمین فاضل حسامی دفاع کرد.

خانم مهرورزی در دفاع از پایان نامه خود گفت: در عزت نفس همان حسّ خود ارزشمندی، توانمندی، لیاقت و شرافت در انسان است که او را از غیرخدا بی نیاز می‌کند، از بند هوا و هوس می‌رهاند، از ذلّت و حقارت دور می‌سازد و نتایج مطلوبی بر شخصیّت او می‌گذارد. کودکان هم به خود علاقه‌مندند و دوست دارند دیگران به شخصیّت و نیازمندی‌های آنان احترام بگذارند. پس، نباید کرامت نفس را در کودکان نادیده گرفت. بلکه، حفظ و تقویّت این میل فطری، در دوران کودکی از اهمیت بیشتری برخوردار است.

وی گفت: دوران کودکی، طلایی‌ ترین زمان پرورش شخصیّت و ایجاد خودباوری و عزت نفس در پرتو ارضاء نیازهای فطری و غیرفطری این دوره، توسط خانواده است. والدین، منشاء بیرونی شکل گیری عزت نفس در فرزندانشان هستند.

طلبه مؤسسه آموزشی عالی حوزوی فاطمه الزهراء(س) اصفهان گفت: تربیت صحیح فرزند در خانواده می‌تواند او را به اوج عزتمندی و خود باوری و همین تربیت ناصحیح می‌تواند موجب انحطاط و کم ارزش بینی در او شود. فرزندانی که در فرایند تربیت توسط خانواده، در بستر محبت، تکریم شده‌اند و عزت نفس و حس لیاقت و ارزشمندی در آنان تقویت گشته است، در بزرگسالی دارای شخصیتی مستقل، همت عالی، اراده آهنین و برخوردار از استحکام درونی، صفات و سجایای اخلاقی، هستند، اینان، افراد خودساخته‌ای هستند که خود را برای رویارویی با مسائل آماده می‌کنند و برای حلّ مشکلات در انتظار دیگران نمی‌مانند.

وی گفت: در این پژوهش با عنوان «آثار تربیتی عزتمندی فرزندان در خانواده با تأکید برآموزه های دینی» به بررسی شکل گیری مثبت شخصیّت فرزند تا حد زیادی به رفتار و تربیت عزتمندانه او توسط خانواده صورت می‌گیرد. از طرفی، بیشتر معضلات و مشکلات رفتاری فرزندان در بزرگسالی، بازخورد بی اهمیت پنداشتن این اصل تربیتی، یعنی بزرگداشت و حفظ کرامت فرزندان در خانواده است. از این رو، دین مبین اسلام، با بیان آثار تربیتی عزتمندی کودکان این سرمایه فطری در کودکان، خانواده را مصمّم بر بکارگیری این میل اصیل و فطری می‌کند تا در سایه آن به پرورش رشد صفات حمیده و محاسن اخلاقی در فرزندان همت گمارند.