بانوی طلبه اصفهانی در پایان نامه خود بررسی کرد:

حضرت محمد(ص) و موسی(ع) چه فضائلی اخلاقی مشترکی داشتند؟

شناسه خبر : 124558

1401/04/12

تعداد بازدید : 48

حضرت محمد(ص) و موسی(ع) چه فضائلی اخلاقی مشترکی داشتند؟
طلبه سطح سه موسسه آموزش عالی فاطمة الزهرا(س) اصفهان از پایان نامه خود با عنوان «بررسی تطبیقی فضائل اخلاقی موسوی و نبوی با تکیه بر مبانی دینی» دفاع کرد.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، خانم ربابه جعفری، طلبه سطح سه رشته اخلاق و تربیت اسلامی موسسه آموزش عالی فاطمة الزهرا(س) اصفهان، از پایان نامه خود با عنوان «بررسی تطبیقی فضایل اخلاقی موسوی و نبوی با تکیه بر مبانی دینی» با راهنمایی حجت الاسلام و المسلمین الهی دوست و داوری آقای سید روح الله موسوی زاده دفاع کرد.

خانم جعفری در دفاع از پایان نامه خود گفت: پیام آوران الهی، انسان هایی کاملند که اهتزاز پرچم توحید را تبلیغ کرده اند و برخی دارای رسالتی فرامنطقه ای بوده و برای ابلاغش از شیوه ی خاصی بهره برده اند. از جمله حضرت موسی(علیه السلام) که شخصیتش مورد توجه منابع دینی بویژه قرآن بوده است.

وی ادامه داد: فضائل اخلاقی که عامل سعادت بشریت است، در دستور کار مبلغان الهی بوده که در این تحقیق به تطبیق فضائل موجود در شخصیت و شریعت دو پیامبر اولوالعزم الهی؛ حضرت محمدمصطفی و موسی(علیهما السلام) پرداخته شد و این نتیجه به دست آمد که در منابع دینی به ویژه آیات قرآن که مبانی دینی بر آن استوارند، فضائل مشترکی در بعد اخلاق عبادی یا همان مبداء شناسی و اخلاق فردی و اجتماعی یا همان انسان شناسی، برای این دو بزرگوار وجود دارد.

خانم جعفری افزود: فضائلی همچون اخلاص، امید به خدا، خوف، شرح صدر، علم، شجاعت، حلم و خیر خواهی و ... و دیگر این که با توجه به شخصیت بی نظیر رسول اکرم(ص) فضیلتی نبود مگر این که ایشان واجد آن در حد اعلا و کمال بوده اند، بنابراین در بحث فضائل اختصاصی تنها به فضائل ایشان همچون؛ عبد مطلق خدا بودن، خلق عظیم، رحمت جهانی و ... پرداخته شد.

وی بیان کرد: در بررسی تطبیقی شریعت ها بر اساس منابع دینی آن شریعت نیز این نتیجه حاصل شد که برخلاف سیره یهود و با همه تناقضات موجود در تورات، نمی توان وجود فضائل بی شمار اخلاقی که نه به شکل مجزا، بلکه لابلای دستورات تورات قرار دارد را نادیده گرفت. فضائلی همچون خداگونگی، تقوا، مقدس شمردن حیات، اعتدال و عدالت و محبت به همنوع و عفو که در فرمان های خداوند وجود دارد. در مقابل فضائل اخلاقی شریعت نبوی که به صورت مجزا و در قالب آیات اخلاقی در همه ابعاد مانند حسن خلق و قسط و صله رحم و... وجود داشته، حجتی برای سالکان طریقت الهی در اتخاذ سلوکی اخلاقی و مسیری الهی ارائه نموده است.