در کرسی آزاداندیشی مدرسه علمیه فاطمیه صومعه‌سرا مطرح شد:

بی‌حجابی ریشه در فرهنگ ایرانی ندارد

شناسه خبر : 125339

1401/05/02

تعداد بازدید : 31

بی‌حجابی ریشه در فرهنگ ایرانی ندارد
استاد حوزه علمیه خواهران، بیان دلایل قرآنی حجاب را از موثرترین راه ها برای مقابله با بی حجابی عنوان کرد و گفت: بی‌حجابی ریشه در فرهنگ ایرانی ندارد.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، خانم صدف کامران، در کرسی آزاداندیشی با موضوع "مقابله با بی‌حجابی؛ مدارا و الزامات قانونی و اجتماعی" که در مدرسه علمیه فاطمیه صومعه سرا برگزار شد، گفت: انسان از زمانی‌که پا بر کره خاکی نهاده، پوشش را مراعات کرده است. حجاب مسئله‌ای نیست که ادعا کنیم فقط دین اسلام پیروان خود را ملزم به‌رعایت آن نموده، بلکه در همه ادیان و در همه عصرها وجود داشته و بلکه قوانین سخت‌تری هم بعضا داشته‌اند.

وی افزود: حفظ حریم و حائل میان زن و مرد، سبب امنیت برای زن و به‌منزله پوششی است که زن را در برابر گناه و نگاه مرد مصون می‌دارد، لذا گر بی‌حجابی در جامعه ارزش شود، منجر به‌گسترش دامنه فحشاء در جامعه خواهد شد.

خانم کامران بیان داشت: بی‌حجابی و رواج خودنمایی، موجب درهم شکستن حریم خانواده و رواج برهنگی می شود.

-بیان دلایل قرآنی حجاب، موثرترین راه برای مقابله با بی حجابی است

مدرس حوزه علمیه خواهران تصریح کرد: خداوند در قرآن کریم در خصوص احکام پوشش، دلایلی بیان نموده که تبیین صحیح آن، از موثرترین راه‌ها برای مقابله با بی‌حجابی است؛ چرا که بی‌اطلاعی از فلسفه و آثار حجاب از عوامل بروز این آسیب محسوب می‌شود.

وی در ادامه افزود: بانوان ایرانی باید بدانند که بی‌حجابی ریشه در فرهنگ ایرانی ندارد و پدیده‌ایست که از سوی استعمار تبلیغ و ترویج می‌شود.

-عوامل موثر نهادینه‌سازی حجاب

خانم کامران گفت: نقش دستگاه‌های اجرایی را نباید در فرهنگ‌سازی و ترویج گفتمان حجاب نادیده گرفت؛ هم‌چنین ارائه الگویی مناسب و پاسخ‌گویی به شبهات حجاب در فضای حقیقی و مجازی توسط متولیان امر ترویج حجاب، امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر و با زبان نرم و روش مناسب توسط یکایک آحاد جامعه، از عوامل موثر نهادینه‌سازی حجاب است.

وی در پایان تاکید کرد: مقابله با بی‌حجابی باید با مدارا آغازشود و البته مدارا به‌معنی تسامح و تساهل نیست، چنانچه افراد با تذکر و ارشاد همچنان نسبت ‌به‌رعایت حجاب بی‌تفاوت باشند، الزامات قانونی و اجتماعی گام بعدی خواهد بود؛ لذا مدارا و الزام قانونی اجتماعی هر دو متناسب با شرایط و اقتضائات در مقابله با این معضل فرهنگی به‌کارگرفته می‌شود.