
استاد اخلاق حوزه در مراسم نکوداشت روز معلم ضمن بیان این نکته که تحصیل علم در محضر خدا هنر است، گفت: حوزه صرفا جای درس خواندن نیست، بلکه جای رسیدن به عبودیت است.
به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، در سالروز شهادت استاد شهید مطهری و روز معلم، جلسه اخلاق در محضر حجت الاسلام والمسلمین آذری، استاد اخلاق حوزه علمیه برادران، با حضور اساتید در مدرسه علمیه فاطمیه(س) دامغان برگزار شد.
حجت الاسلام والمسلمین آذری با قرائت آيه "واتقوالله و یعلمهم الله" بیان داشت: پیام آیه این است که بکوشید خدا معلم شما باشد؛ شاید ما از این نکته غافل باشیم که انسان میتواند معلم های مختلف داشته باشد، صرف تحصیل علم، هنر نیست، تحصیل علم در محضر خدا هنر است. کسانی نجات پیدا کردند که معلمشان خداست.
وی علت موفقیت انبیای الهی را تعلیم آنان بواسطه تعلیم خدا سبحان دانست و گفت: لذا انبیای الهی موفقیت کامل در دنیا و آخرت دارند؛ هر چند ما در ظاهر میبینیم که در دنیا موفقیت کامل دریافت نکردند، هر پیغمبری آمده استهزاء شده" قالوا ساحر او مجنون"، اما اینها صددرصد موفقند، چون در محضر خدا تحصیل علم کردند و آنچه رضای خدا بود، انجام دادند.
استاد اخلاق تصریح کرد: حالا ما چکار کنیم خدا معلممان باشد؟ انسان هر چه دارد از معلمش دارد، انسان صفر است، مثل یک دفتر سفید است، این دفتر را بستگی دارد به دست کدام استاد بدهیم؟ دست استاد فقه بدهیم میشود کتاب فقه، به استاد تاریخ بدهیم میشود کتاب تاریخ و...
وی افزود: قلب نوجوان مثل یک زمین خالی است؛ اینکه بگوییم این استاد چون خوب درس می دهد، پس استاد خوبی است، اشتباه است، باید دید این استاد، معلمش چه کسی است؟ خداوند است یا هوی و هوس و کسب شهرت و...؟
حجت الاسلام والمسلمین آذری تصریح کرد: خداوند در سوره جمعه می فرمایند: "یعلمهم یزکیهم و یعلمهم الحکمه" ما این پیغمبر را فرستادیم تا با این پیغمبر شما را تعلیم کنیم؛ پس ما باید سر کلاس خدا و رسول الله بنشینیم. اگر استادی خودش، شاگرد خدا و رسول باشد، اگر سر کلاس ایشان بنشینیم ما هم شاگرد خدا و رسول می شویم، ولی اگر استاد، شاگرد هوا و هوس باشد، ما هم همانطور میشويم. شیطان هم در آسمان ها منبر میرفت و ملائکه را موعظه میکرد اما شاگرد هوا و هوس است انسان باید مواظب باشد چکار میکند.
استاد حوزه با اشاره به نحوه برخورد استاد و شاگرد، خاطره ای از آیتالله بروجردی نقل کرد و گفت: با این مضمون که ایشان خیلی مراقب بود تا به شاگردی که اشکال میکرد، بی احترامی نکند؛ و نذر کرده بود که اگر سرکلاس تندی کند، یکسال پی در پی روزه بگیرد و چنین کرد.
حجت الاسلام والمسلمین آذری توصیه کرد: "و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون" ما خلق شدیم برای بندگی و شاگردی خدا، نه صرف نماز و درس و بحث و خمس و زکات و... باید رجل الهی باشیم و با بندگان خدا مدارا کنیم و خود را کنترل کرده و مطیع هوای نفس نباشیم.
استاد اخلاق بیان داشت: دو رقم نماز داریم؛ نماز "همراه با بندگی" و "نماز همراه با هوا پرستی". باید دید خواست خدا چیست نه خواست خود من؟ نمازی به درد میخورد که عبادت باشد. گاهی نماز حتی نمازشب هم نفس است. فردای قيامت از ما سوال میکنند چرا چیزی که یاد دادی، الهی نبود!
وی گفت: نکته ی مهم آن است که هر کدام از ما یک برگهی امتحان داریم، در برگه چندین مساله نوشته شده باید دقیق حلش کنیم نه این که بخشی از آنها مثل حجاب و نماز و... را که چون دوست داریم، حل کنیم، ولی مسائل دیگر را چون علاقه نداریم، حل نکنیم! باید اوامری که خدا میگويد ولی ما دوست نداریم، را به آنها عمل کنیم؛ شیطان همین کار را کرد، کاری که دوست نداشت را انجام نداد، زمانی که خداوند گفت سجده کن، سجده نکرد و رانده شد. پس "الا لیعبدون"، بندگی به این است که خدا معلم ما باشد، آن وقت است که میشويم عالم ربانی، اگر تقوا پیشه کنید خود خدا معلمتان میشود و یاریتان میدهد.
استاد حوزه تأکیدکرد: حوزه صرفا جای درس خواندن نیست، جای رسیدن به عبودیت است. امام کاظم(ع) می فرمایند: لا علم الا من عالم الربانی(لای نفس جنسِ) یعنی علم نیست مگر از عالم ربانی. اگر استاد ربانی نبود علم کسب نمی کنی. عالم ربانی یعنی ارتباط با رب داشتن، علماء قبل از تدریس دو رکعت نماز میخواندند. دو نوع استاد داریم: یکی نور از دهانش بیرون می آید، یکی آتش...همه ما هم شاگردیم و هم استاد، یا برای بچه یا برای دوست... جناب استاد، شاگرد خدا باش تا به موفقیت برسی.