
خانم زینب پیوسته، استاد و مشاور مدرسه علمیه تخصصی الزهراء سلامالله علیها در بندرعباس، گفت: دومین نشست تفاحهالجنه (شرح خطبه فدکیه) از آیتالله مصباح یزدی در مدرسه علمیه تخصصی الزهراء سلاماللهعلیها در بندرعباس برگزار شد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزه علمیه خواهران / هرمزگان، خانم زینب پیوسته، استاد و مشاور مدرسه علمیه تخصصی الزهراء سلاماللهعلیها در بندرعباس، در مراسم صبحگاه که با حضور مدیر، اساتید، کارکنان و طلاب مدرسه علمیه تخصصی الزهرا سلاماللهعلیها در بندرعباس برگزار شد در شرح فراز «الحمدُ اللهِ عَلَی ما أنعَمَ وَ لَه الشُّکرُ وَ الثَّناءُ» بیان داشت: حضرت زهرا سلاماللهعلیها، خطبه خود را با جمله «الحمدُاللهِ» شروع و سپس شکر خداوند را به جا آورده و بعد از آن لفظ وَ الثَّناءُ را بیان فرمودند، بین حمد، شکر و ثنا فرق است.
استاد حوزه اذعان داشت: ثنا، عام است و عمومیت دارد شاید انسان، شخصی را مدح کند و آن ممدوح، عاقل باشد یا نباشد، حیاط داشته باشد یا مثلاشیاء حیاط نداشته باشد، ولی حمد در جای به کار برده میشود که فاعل، با شعور باشد اما فرقی نمیکند، آن کار برای من سود داشته باشد یا نداشته باشد ولی شکر بالاتر است، گاهی انسان چیزی را شکر میکند که خودش نیز از آن منفعت ببرد و حمد خداوند متعال بهترین واژه و مناسبترین واژه برای ستایش خداوند متعال است.
خانم پیوسته، در خصوص فراز؛ الحمدُ اللهِ عَلَی ما أنعَمَ بیان کرد: أنعَمَ، از نعمت میآید و این نعمت به معنای نفع و ملایمت است؛ گاهی نعمت هم خوشایند است و هم به کمال میرساند، اما گاهی گرچه خوشایند نیست اما باز هم انسان را به آن کمال مطلوب میرساند.
کارشناس دین اضافه کرد: انسان میخواهد به کمال برسد، حیات نعمت است و برای موجود زنده، زنده بودن کمال است و از حیاتیترین مسائل به شمار میرود و اصل هم همین است و انسان باید حیات داشته باشد تا نعمتهای دیگر برای او مفید باشد، پس همین حیات، بالاترین نعمت و نعمتهای دیگر فرع است، همهی نعمتهایی که برای انسان خوشایند است، انسان را به کمال نمیرساند؛ مانند پول که خوشایند است اما ممکن است آن حقوقی که به گردن انسان است پرداخت نشود و او را به آن کمال نرساند و یا گاهی فقر به سراغ انسان میآید که خوشایند او نیست ولی او را به کمال میرساند و این نعمت است.
خانم پیوسته در خصوص نعمت حقیقی بیان شده در خطبه فدکیه از دیدگاه حضرت زهرا سلاماللهعلیها افزود: بعضی نعمتها بالذات هستند، برای کفار، دنیا لذت بخش است و این نعمت دنیایی برای او ذاتی است ولی برای مؤمن، دنیا زندان است و نعمت اصلی او، همان رسیدن به کمال است که در قرآن بیان شده است.
استاد حوزه در پایان یادآور شد: اشخاصی که در مسیر خدا و اهلبیت علیهمالسلام باشند جزء «أَنعَمَ اللَّهُ عَلَیهِم» هستند؛ که این افراد چهار دسته هستند؛ مِنَ النَّبِیّینَ وَالصِّدّیقینَ وَالشُّهَداءِ وَالصّالِحینَ، که برای رسیدن به آن باید مطیع خداوند و پیامبر صلیاللهعلیهوآله و اهلبیت علیهمالسلام باشند، بنابراین نعمت آن چیزی است که ما را به کمال برساند و همانطور که در سوره تکاثر آمده است، از شما درباره نعمت، سؤال میشود، منظور از نعمت، در این سوره، نعمت ولایت است.
انتهای پیام/
نظر شما